Elif Şafak'ın kitaplarının övgüsünü çok duydum ama Canan Tan'dan sonra pek okuyasım gelmemişti. Canan Tan'a başlangıçta ön yargılı yaklaşıp sonra hikayeleri hoşuma gitmişti ama okudukça bazı kalıpları olduğunu fark edip aslında düşündüğüm kadar olağanüstü olmadığını fark ettim. Hikaye örgüleri hemen hemen  aynı olduğu  halde etkileyici ya da dramatik. Her neyse asıl konudan saptım yine. Elif Şafak kitaplarına da pek yanaşmıyordum aynı ön yargılardan sonra aynı sonuçlara ulaşıp , ön yargılarım bende yerleşmesin diye. İnsanların piyasa kitaplarını abartmasının da etkisi var bunda elbette. Kabul etmesi zor olsa da sanırım çok ön yargılıyım ve bunu yıkamıyorum. Geçen hafta Elif Şafak'ın "Aşk" kitabını bir tanıdıkta gördüm ve bir bakayım dedim. Kelimeleri kullanışına bayıldım daha hikayeyi tam olarak algılayacak kadar okumamış olsam da üslubu çok akıcı ve etkileyici (bu konudaki favorim Tolkien.) Ayrıca insanı okurken düşündürme özelliği de baskın gibi geldi bana en azından beni düşündürüyor :)